Een werkgever die een arbeidsovereenkomst voor (on)bepaalde tijd wil beëindigen, moet zich aan bepaalde regels houden. In de meeste gevallen heeft hij een ontslagvergunning van UWV of toestemming van de kantonrechter nodig. De ontslaggrond bepaalt welke procedure de werkgever moet volgen. 

Op deze pagina

nieuws: coronamaatregelen

Nu het coronavirus ervoor zorgt dat het normale leven in Nederland stilvalt, komen veel organisaties en zzp’ers in de problemen. Daarom heeft het kabinet een noodpakket aan maatregelen afgekondigd om – in elk geval voor de komende drie maanden, maar mogelijk langer – te zorgen dat bedrijven overeind blijven en mensen hun inkomen behouden.

Het kan zijn dat, door deze noodmaatregelen, de informatie op deze pagina (tijdelijk) niet klopt. Kijk hier voor het laatste nieuws van de Rijksoverheid.

ontslaggronden

Als er toestemming nodig is om een ontslagprocedure te starten, bepaalt de reden van ontslag (de ontslaggrond) wie de toestemming moet geven: UWV of de kantonrechter.

De werkgever moet naar UWV bij de volgende ontslaggronden:

Als de werkgever om bedrijfseconomische redenen binnen drie maanden twintig of meer werknemers (werkzaam binnen één district van UWV) wil ontslaan, valt dit onder collectief ontslag. De werkgever moet zich dan houden aan de Wet melding collectief ontslag (WMCO).

Gaat het om een van de andere ontslaggronden - ook wel ontslag om persoonlijke redenen genoemd - dan vraagt de werkgever de kantonrechter om ontbinding:

  • frequent verzuim met onaanvaardbare gevolgen

  • disfunctioneren

  • verwijtbaar handelen of nalaten door de werknemer

  • weigeren werk wegens gewetensbezwaar (en er is geen oplossing mogelijk)

  • verstoorde arbeidsrelatie

  • andere omstandigheden, die zodanig zijn dat van de werkgever in redelijkheid niet kan worden verwacht dat hij de arbeidsovereenkomst voortzet

  • de cumulatiegrond.

Iedere reden van ontslag moet op zichzelf voldoende zijn om de arbeidsovereenkomst te beëindigen. Met de invoering van de Wet arbeidsmarkt in balans (WAB) is per 1 januari 2020 een nieuwe ontslaggrond toegevoegd aan het ontslagrecht: de cumulatiegrond. Als sprake is van twee of meer ‘onvoldragen’ ontslaggronden, kan de werkgever de kantonrechter vragen of hij zijn werknemer op grond van de cumulatiegrond mag ontslaan. Bijvoorbeeld als een werknemer verwijtbaar heeft gehandeld, maar ook niet goed functioneert. Belangrijk is dat er in totaliteit wel voldoende dossier moet zijn om tot ontbinding over te gaan. Het ontslaat de werkgever dus niet van de verplichting om een goed dossier op te bouwen. 

Gevolg van een ontbinding op grond van de cumulatiegrond is dat de rechter de te betalen transitievergoeding kan verhogen tot maximaal 150%.

geen ontslagprocedure nodig

Er is geen ontslagprocedure via UWV of de kantonrechter nodig:

hoger beroep bij ontslag

Zowel de werkgever als de werknemer kunnen in hoger beroep gaan na de beslissing van UWV of de kantonrechter. Er is hoger beroep mogelijk tot aan cassatie toe.

Op UWV.nl staat een handig overzicht van de stappen die de werkgever moet nemen bij de verschillende vormen van ontslag, zoals ontslag via UWV, via de kantonrechter of ontslag met wederzijds goedvinden.