De zorgverzekering vergoedt de kosten voor gezondheidszorg, bijvoorbeeld als men naar de huisarts gaat of wordt geopereerd in het ziekenhuis. Iedereen die in Nederland woont of werkt, is verplicht verzekerd volgens de Zorgverzekeringswet (Zvw). De Zvw wordt uitgevoerd door de zorgverzekeraars.

Op deze pagina

basispakket

Het basispakket van de zorgverzekering vergoedt de kosten voor het grootste deel van de gezondheidszorg. De overheid beslist wat er in het basispakket zit. Dit pakket is bij alle verzekeraars gelijk. Het basispakket vergoedt de kosten voor onder meer geneeskundige zorg door huisartsen, medisch specialisten en verloskundigen, ziekenhuisverblijf, medicijnen en geestelijke gezondheidszorg (ggz). Ook alle bezoeken aan de huisarts worden betaald uit het basispakket, inclusief de medische handelingen die hij verricht. De patiënt betaalt geen eigen risico voor deze huisartsenzorg.Wat men precies vergoed krijgt, hangt af van de zorgverzekeraar. Een zorgverzekeraar mag daar zelf invulling aan geven. In de polis staat vermeld wat de vergoeding precies inhoudt. Het basispakket wordt elk jaar opnieuw wettelijk vastgesteld, na goedkeuring door de Tweede Kamer. In de praktijk betekent dit dat er elk jaar wel iets verandert in het basispakket.

aanvullende verzekering

Het basispakket vergoedt niet alle kosten voor gezondheidszorg. Men kan zich daarom ook vrijwillig aanvullend verzekeren, bijvoorbeeld voor de tandartskosten voor volwassenen. Wie zich niet aanvullend verzekert, betaalt als volwassene deze tandartskosten zelf. Aanvullende verzekeringen vergoeden bijvoorbeeld de kosten voor:

  • brillen en contactlenzen

  • alternatieve geneeswijzen, zoals homeopathie

  • het deel van de fysiotherapie dat niet in het basispakket zit

  • tandheelkundige zorg (controle en behandeling) voor personen van 18 jaar en ouder

  • de pil, het spiraaltje en andere anticonceptiemiddelen voor vrouwen ouder dan 21 jaar

  • antidepressiva voor bepaalde vormen van depressie

natura- of restitutiepolis

De zorgverzekeraars bieden vaak twee verschillende soorten polissen: de naturapolis en de restitutiepolis. Bij de naturapolis  betaalt de zorgverzekeraar direct de zorgkosten van de zorgverleners waarmee de verzekeraar een contract heeft. Wil de verzekerde met een naturapolis toch naar een zorgaanbieder waar de zorgverzekeraar geen afspraken mee heeft gemaakt, dan kan het zijn dat hij niet alles vergoed krijgt.

Bij een restitutiepolis maakt het voor de vergoeding niet uit naar welke zorgaanbieder de verzekerde gaat. De premie is waarschijnlijk wel hoger, omdat de zorgverzekeraar geen contracten met de zorgaanbieders heeft gesloten.

collectief contract

Een collectief contract is een verzekeringsovereenkomst die geldt voor een specifieke groep (bijvoorbeeld werknemers van een bedrijf of een lidorganisatie). Vanwege de kostenvoordelen van een groepsverzekering kunnen deelnemers korting op de premie krijgen. De maximale wettelijke korting voor een collectieve zorgverzekering is in 2020 gedaald van 10% naar 5%.

premie zvw

Iedere verzekerde moet elke maand een nominale premie aan de zorgverzekeraar betalen. Men betaalt premie voor het basispakket en eventueel voor de aanvullende verzekering. De hoogte van de premie is afhankelijk van de zorgverzekeraar en de zorgverzekering die men kiest. Voor de basisverzekering ligt deze in 2020 gemiddeld op ongeveer € 120 per maand.

Werkgevers en uitkeringsinstanties betalen daarnaast nog een inkomensafhankelijke bijdrage. Deze bijdrage is 6,70% van het bijdrage-inkomen (maximaal € 57.232). Werkgevers betalen een werkgeversheffing Zvw via de aangifte loonheffingen aan het Zorgverzekeringsfonds.

Zelfstandig ondernemers betalen 5,45% over hun inkomen tot maximaal € 57.232. Zij krijgen daarvoor een aanslag van de Belastingdienst. Het bijdrage-inkomen bestaat uit belastbaar loon, winst uit onderneming en/of resultaat uit overige werkzaamheden (met uitzondering van inkomens uit zogenoemde terbeschikkingstellingen en periodieke uitkeringen en verstrekkingen). 

Ook gepensioneerden betalen 5,45% over hun inkomen tot maximaal € 57.232.

verplicht eigen risico

Het verplicht eigen risico betekent dat iedere verzekerde vanaf 18 jaar elk kalenderjaar de eerste € 385 zorgkosten zelf betaalt. Het gaat hierbij om de zorg van de basisverzekering. Het verplicht eigen risico is niet van toepassing op:

  • zorg voor kinderen onder de 18 jaar

  • zorg door de huisarts

  • verloskundige zorg

  • nationale bevolkingsonderzoeken (bijvoorbeeld naar borstkanker)

  • de griepprik voor risicogroepen

  • zorg die de aanvullende verzekering vergoedt

Het verplicht eigen risico geldt voor iedereen. Zorgverzekeraars kunnen vrijstelling geven voor het eigen risico voor bepaalde gezondheidsprogramma’s, bijvoorbeeld voor diabetes en depressie.

eigen bijdrage voor medicijnen

Medicijnen gaan bijna altijd ten koste van het eigen risico. In sommige gevallen - als de prijs van een bepaald medicijn hoger is dan de maximale vergoeding uit de basisverzekering - moet men daarnaast ook nog een eigen bijdrage betalen. In 2020 is de maximale eigen bijdrage voor medicijnen € 250 per jaar. Hiervoor kan men een aanvullende verzekering afsluiten bij de zorgverzekeraar.

vrijwillig eigen risico

Het vrijwillig eigen risico tot maximaal € 500 bestaat naast het verplicht eigen risico. Dat betekent dat verzekerden vrijwillig kunnen kiezen voor een eigen risico van € 100, € 200, € 300, € 400 of € 500. In 2020 komt men daardoor op een maximaal eigen risico van € 885 (het verplichte deel in 2020 is € 385). Voordeel van een eigen risico is een lagere premie. Nadeel is dat men zelf een deel van de kosten moet betalen.

zorgtoeslag

Om de premie voor iedereen betaalbaar te houden, is er een zorgtoeslag. De zorgtoeslag is een bijdrage van de overheid in de kosten van de zorgverzekering. De hoogte van de zorgtoeslag is afhankelijk van het inkomen. Het inkomen waarboven het recht op zorgtoeslag vervalt is voor alleenstaanden € 30.481 en voor partners € 38.945. Ook het vermogen telt mee voor het recht op zorgtoeslag. Als het vermogen in box 3 van de inkomstenbelasting boven de maximumgrens uitkomt, krijgt men geen zorgtoeslag. De maximumgrens bedraagt voor alleenstaanden € 116.613 en voor partners € 147.459. De zorgtoeslag wordt iedere maand door de Belastingdienst uitgekeerd en moet daar ook worden aangevraagd.

Alle bedragen staan op Belastingdienst.nl.