blog Gina van den Bogaard

5 tips om ervoor te zorgen dat jouw cv wél gelezen wordt!

CV optimaliseren

15 mei 2015

Tijdens mijn studie was ik in de veronderstelling dat het vinden van een baan een onwijs moeilijk en langzaam proces was. Daarom ben ik tijdens mijn scriptie al begonnen met solliciteren! Hierbij bestond de eerste stap voor mij uit het updaten van mijn cv. Hoe ik van een bijgewerkt cv aan een baan ben gekomen en wat ik nu precies doe, vertel ik je graag de volgende keer. Voor nu wil ik jou helpen je cv nog beter te maken. 
Randstad Student geeft zelf een aantal tips hoe je een goed cv opbouwt. Maar er zijn altijd meer slimme tricks waarmee jij je onderscheidt van de andere honderd sollicitanten!

1. Piekfijn in PDF

Stuur je cv altijd als PDF naar de werkgever. Dit staat netter, en op die manier loop je niet het risico dat er stukken tekst verschuiven omdat de instellingen of Word versie van de ontvanger anders zijn.

2. Lekker maken met LinkedIn

Werkgevers vinden het tegenwoordig maar al te interessant om je LinkedIn te kunnen bekijken. Ga er vanuit dat je de meest luie werkgever tegenover je hebt, die absoluut niet de moeite neemt jou op te zoeken op LinkedIn. Plak in plaats daarvan een linkje in je cv, waarmee je direct terechtkomt op jouw volledig geüpdate profiel.

3. Verwachte afstudeerdatum

Geef bij je huidige studie je verwachte afstudeerdatum aan. Hierdoor weet de werkgever vanaf wanneer jij (fulltime) beschikbaar bent op de arbeidsmarkt.

4. Nuttige nevenactiviteiten

Maak van je werkervaring en nevenactiviteiten geen statische opsomming. De werkgever wilt weten wie jij als persoon bent. Noem dus geen werkzaamheden welke hetzelfde zijn als die van jouw voorganger en toekomstige opvolger. Wat maakt jou bijzonder? Waar ben je trots op? Je kunt hierbij bijvoorbeeld de STAR methode gebruiken om je taken en verantwoordelijkheden te beschrijven (Situatie, Taak, Actie, Resultaat). Uit de beschrijvingen van je taken en verantwoordelijkheden moeten de competenties blijken die in een vacature gevraagd zijn. Noem dus niet alleen je horecabaan, maar leg ook uit hoe je hier je je hierin ontwikkelt hebt als teamplayer, je vooruit bent gegaan in het onderhouden van klantencontact en je leidinggevende skills hebt verbeterd.

5. Je vrienden zijn geen hobby

Het is goed om je hobby’s en interesses te noemen, maar wees ook hier specifiek in. Van ‘sporten, reizen en gezellig met vrienden’ is een werkgever nog nooit wijzer geworden. Heb je de afgelopen jaren misschien een mooie reis gemaakt die je is bijgebleven? Staan er één of meerdere landen nog hoog op je verlanglijstje? Heb je op een bepaald niveau gesport? Train je met een bepaald doel? Op mijn cv heb ik mijn training voor de halve marathon genoemd, wat standaard voor leuke reacties zorgt. Op deze manier geef je de persoonlijke touch waar de lezer naar op zoek is. Hoe specifieker, hoe beter.

Deze tips hebben mij erg geholpen bij het vinden van mijn startersbaan. Ik hoop dat ze ook jou een stapje dichter bij jouw carrièredoel brengen!

Kleine disclaimer: ga niets aanpassen waar je het niet mee eens bent. Het is jouw cv, dus zorg ervoor dat je achter je gemaakte keuzes staat! Succes, enne, laat je het me weten als je zelf nog een veel betere tip hebt? 

meer blogs van Gina

strong vikings never quit!

20 november 2014

De oplettende (maar ook minder oplettende) lezer kan niet gemist hebben hoe ik afgelopen weekend 13 km door de modder heb gezwoegd bij mijn eerste obstakelrun. Waar ik normaal al mijn best moet doen om iemand mee te krijgen deze afstand over asfalt te lopen, heb ik deze weg ditmaal afgelegd door modder, sloten en niet te vergeten tijgerend door de sneeuw met -5 graden in Snow Planet.

Dit vallen en opstaan is een fantastisch metafoor, kijkend naar de scriptie waar ik momenteel mee bezig ben (dan wel worstel, om nog even in obstakeljargon te spreken). Het is werkelijk waar een geweldige tijd, ik kan dit iedereen aanraden. Omdat ik weet dat er momenteel meerdere studenten (ook wel ‘aanmodderaars’ genoemd) in hetzelfde schuitje zitten, wil ik hen graag een hart onder de riem steken. Hiervoor zul je eerst wel een korte zelftest moeten doorlopen (but hey, elke vorm van SOG is weer een minuutje minder die je aan je scriptie besteedt), lees de omschrijving en bedenk welk type scriptieschrijver jij bent.

TYPE 1 – DE SURVIVOR: Deze persoon zie, spreek of hoor je maanden niet. Begint vroeg, eindigt laat en haalt meestal een acht of hoger. Naderhand word je bijna niet herkend, gezien de baard die je in de tussentijd hebt gekweekt. Net op het moment waarop vrienden zelfs gaan overwegen je moeder in te schakelen om te zien of je nog leeft, duik je toch opeens weer op. Verwachte schrijftijd: drie maanden.

TYPE 2 – DE DUURLOPER: Jij maakt van je scriptiedagen werkdagen. Op tijd naar bed, op tijd opstaan. Knallen tussen 9 en 5 en de rest van de dag vrij. Dit patroon herhaalt zich totdat de scriptie af is. Je medestudenten zijn jaloers op je discipline, maar jij bent niet te stoppen. Verwachte schrijftijd: zes maanden.

TYPE 3 – DE TIGER: En dan heb je nog de fijne gevallen die blijven stappen, vervolgens uitslapen, uitstelgedrag vertonen, beginnen wanneer de gemiddelde persoon z’n werkdag voor gezien houdt en tot ergens heel, heel laat ’s nachts (’s ochtends) doorwerkt. Als je ze dan spreekt is er veel geklaag over het proces, de begeleider reageert niet en natúúrlijk is de scriptie minimaal één keer volledig verdwenen zonder een back-up te hebben. Verwachte schrijftijd: twaalf maanden.

Goed, nu je voor jezelf besloten hebt in welke categorie je valt, kun je allereerst zelf bepalen hoe hard je nu in een hoekje moet gaan zitten huilen. Wanneer je tranen zijn gedroogd kunnen we gaan kijken hoe je scriptiehouding zich vertaald naar het werkende leven in de toekomst. Zoals je begrijpt zal de Survivor zichzelf als een topatleet binnen no time naar de bovenlaag van de arbeidsmarkt werken. Waar de Duurloper uitblinkt in motivatie, zal hij in de toekomst wellicht nog enkele hindernissen tegenkomen in zijn loopbaan als het komt op perfectionisme. Probeer hier niet in door te slaan, je streeft naar kwaliteit en ziet feedback als mogelijkheden om door te groeien, maar tegelijkertijd verwijt je het jezelf als je niet voldoende je best hebt gedaan. Dit is iets waar de Tiger in ieder geval geen last van heeft. Dit laatste type is enthousiast, bevlogen, maar heeft af en toen net dat extra duwtje in de rug nodig om die eindstreep te halen.

Zelf schommel ik een beetje tussen de eerste twee types. Ik wil mijzelf zo snel mogelijk door dit proces heen slepen, maar ik merk dat me hier af en toe echt toe moet dwingen, omdat ik de druk nog niet zo voel. Ik hou mezelf maar vast aan het feit dat het er bijna opzit, waarbij ik de lijfspreuk van m’n obstakelrun maar in mijn achterhoofd hou: Strong Vikings never quit! #OORAHHHH

Viking

keuzestress? Welnee, noem het optimaal evalueren van de mogelijkheden.

6 oktober 2014

‘Laat haar expres veel keuzes maken, dan groeit ze er wel overheen’, werd mijn ouders 18 jaar geleden geadviseerd op het tienminutengesprek. Als we die bolle kleuter van ons nou maar vaak genoeg laten beslissen wat ze wil als avondeten, komt het vanzelf goed, moeten ze gedacht hebben. Leuk idee, echter weet ik niet of ze hier helemaal in geslaagd zijn. Liever gezegd, of ik hierin geslaagd ben. Kijk, daar heb je het eerste knelpunt al, en ik ben nog niet eens op dreef.

Kiezen is nooit mijn sterkste kant geweest, en dit zal het niet worden ook. Waar het me soms domweg niet interesseert of we ’s avonds rijst of pasta eten, of we een biertje drinken of cocktails nuttigen en naar welk land we op vakantie gaan, weerhoud ik me een andere keer heel bewust van het beslisproces. Simpelweg omdat ik ervan overtuigd ben dat de ander toch wel een lichte voorkeur heeft als het dilemma opspeelt of we uiteten gaan bij de tapasbar of gouden M (dat laatste telt niet als uiteten gaan overigens, I totally agree).

Nu is het heel makkelijk om sommige beslissingen op anderen af te schuiven, echter ben ik bij enkele keuzes toch volledig op mezelf aangewezen. Het bepalen of ik na het afronden van mijn bachelor Commerciële Economie de studententijd nog wat langer doortrek om een Master te volgen, of toch het werkende leven induik is daar zo’n fijn voorbeeld van. Ga ik voor een extra diploma, wat op langer termijn wellicht veel meer rendement oplevert? Maar aan de andere kant, heb ik wel dat aanvullende papiertje nodig, voor het beroep wat ik later wil uitoefenen? Is twee jaar aan relevante werkervaring niet net zoveel waard? Iedereen kan wel roepen dat je natúúrlijk nog moet doorstuderen, ja kind, studeer maar zo lang mogelijk door, werken kun je je hele leven nog. Maar IK ben wel degene die weer twee jaar de boeken in moet. Ken je dat spreekwoord? Iets met stuurlui en een wal.

Wat ik jou in ieder geval wil adviseren is om, ongeacht voor welke keuze je staat, zorgvuldig te kiezen! Of het nou je opleiding, baan of van mijn part geliefde is waarbij je twijfelt of je nou wel de rest van je leven naast dat schepsel wilt ontwaken. Ga voor hetgeen wat je echt drijft, dat zal je onderscheiden van de massa en je persoonlijk welzijn opleveren, wat – in de meeste gevallen – vervolgens weer resulteert in werkgeluk. Mijn afstuderen mag nu wel een eng en zwart gat lijken waar ik in ga vallen, maar met de juiste afwegingen weet ik zeker dat ook ik uiteindelijk de juiste weg ga vinden om bij die droombaan uit te komen!

Ik heb nog een paar maanden om de knoop door te hakken. Voorlopig blijf ik nog maar even trainen door mezelf wekelijks te buigen over het bizarre dilemma op dinsdag, en daar betrek ik jullie graag bij. Dus, deze heb ik speciaal en alleen voor jullie bedacht: Je wint een prijs in de loterij en je mag kiezen: Je mag een jaar lang gratis drinken in elke kroeg waar je komt, OF een jaar lang meelopen bij een bedrijf naar keuze? The choice is yours!

dilemma op dinsdag

dag lief ov

1 september 2014

Sommigen van jullie zullen er al mee te maken hebben gehad, anderen gaan het nog meemaken, en weer anderen zullen wellicht in de onwaarschijnlijke situatie verkeren dat ze dit nooit hebben hoeven ervaren. Waar ik het over heb? Het stopzetten van je studenten OV, natuurlijk. Als er één mijlpaal (lees: dieptepunt) in het leven van een student is, om te markeren dat het gouden tijdperk van studeren nu echt afgesloten gaat worden, is het ’t stopzetten van je studenten OV wel. Er wordt van je verwacht dat je een soort van serieuze dingen gaat doen, dus zeg maar vaarwel tegen je studentenreisproduct op dat fijne plastic kaartje met die lelijke pasfoto erop.

Nadat ik vier jaar lang een soort haat-liefde relatie met het OV heb onderhouden (ik neem aan dat iedereen wel eens dingen in z’n hoofd met zijn medereiziger heeft gedaan waar je heel lang tbs voor kunt krijgen), moet ik het vanaf nu toch echt zonder gaan doen. Zeg maar dag tegen shoppen in Maastricht, even een uurtje hardlopen in het Vondelpark en opeens gaat voor de tiende keer de verkeerde trein pakken je ook nog echt geld kosten (of overkomt dat alleen mij?).

Nu ik mijn OV kwijt ben, moet ik gaan kijken wat een rendabele vervanger wordt. Word ik voortaan ook elke ochtend onderdeel van het leed dat filerijden heet? Koop ik zo’n superhandige voordeelkaart bij de NS waarmee je alleen op de meest onhandige tijden kunt reizen, en zet ik mijn treinavonturen nog even voort? Of wordt het voortaan lekker een uurtje eerder eruit en nonchalant doch sportief op de fiets? Ik ben er nog niet helemaal uit…

De volgende vraag is natuurlijk hoe ik in de toekomst naar m’n nieuwe baan ga. Of kan ik beter flexibel blijven werken zodat ik lekker thuis m’n kantoor op de bank heb? Zelf ben ik op dit moment nog aan het afstuderen, maar wat ga ik straks doen? Wil ik me hierna binden aan een vaste baan, veertig uur in de week, met weliswaar een hoop zekerheden maar tegelijkertijd ook veel minder vrijheid? Of zijn tijdelijke projecten misschien wel veel leuker? Niet afhankelijk zijn van werkgevers, je eigen tijd indelen (lees: de donderdagavond kan er nog even inblijven) en zomaar drie weken op vakantie gaan behoort ook tot de eindeloze mogelijkheden.

Alles leuk en aardig, zelf denk ik dat ik niet zo stoer ben. Geef mij maar de zekerheid van een steady inkomen, een vast team van collega’s om me heen en de mogelijkheid om door te groeien binnen een organisatie. Ik geloof dat ik daar toch meer voldoening uithaal dan het gevoel te hebben volledig flexibel te zijn. Dan maar wat minder vaak met m’n laptop vanuit bed werken. Ik neem wel een slaapzak mee voor in de spitstrein, kan ik mooi mijn coole vaste baan combineren met het irriteren van reisgenoten in de trein.

En jij? Sluit je ook aan bij de conservatieve loonslaven, of zie jij het wel zitten om als zelfstandige aan het werk te gaan? Let me know!

Dag OV

festival organiseren? ‘doen we wel even’

24 juli 2014

Wie mij een beetje kent, weet dat ik niet vies ben van een feestje dan wel festival. Waar de doorsnee leeftijdsgenoot in de zomer enkele festivals bezoekt, ben ik van maart tot september biertappend en dansend op een stuk of 25 festivals te vinden. Laten we het houden op een uit de hand gelopen hobby. :-)

Toen ik aan het einde van afgelopen jaar een vacature tegenkwam waarin het Haarlemse Houtfestival op zoek was naar een contentmanager, was ik dan ook meteen geïnteresseerd. Schrijven voor een festival, klinkt naar mijn idee als de perfecte combinatie! Na een kennismakingsgesprek werd ik aangenomen, en was ik officieel verantwoordelijk voor het schrijven, redigeren en publiceren van alle teksten betreffende het Houtfestival. Al snel bleek mijn takenpakket te worden uitgebreid, waardoor ik naast het schrijven van content ook verantwoordelijk was voor de Facebookpagina, het contact met externe partijen en ondersteuning bieden in de organisatie van het festival zelf. Contentmanager gecombineerd met publiciteit en marketing, wauw!

Voor wie het niet kent (en dat zijn er vermoedelijk veel); het Houtfestival is een gratis festival wat jaarlijks +/-25.000 bezoekers trekt naar de Hout, een groot park in het centrum van Haarlem. Waar bij mijn gebruikelijke festivals vooral hipsters in lange rokken en H&M kattentruien de overhand hebben, is dit festival gericht op dertigers, jongeren, ouderen, kinderen, gezinnen en met muziek variërend van Zuid-Amerikaanse balkanmuziek tot Koreaanse Postrock gerust mondiaal te noemen. Weer even wat anders dan de gebruikelijke technodeuntjes in ieder geval.

Omdat ik al een aantal jaar tot de categorie vervente festivalbezoeker behoor, dacht ik wel even te weten hoe zoiets werkte. Beetje mailen, promoten via Facebook, paar keer vergaderen en een festival staat. Fout. Helemaal fout.

Waar het begon met algemene stukjes schrijven voor de website, bleek er al snel veel meer te komen kijken bij de organisatie van een festival. Waarin we natuurlijk onze ups en downs kennen. :-) ‘Gina, ik heb hier Haarlem105 aan de telefoon. Doe je even een radio-interview?’ ‘Shit, de helft van de website is van de poster afgevallen’ ‘Oh, en er staat een verkeerde datum op de flyer…’ En last but not least, vergeet het opbouwen van die tenten niet. Dit proces is moeilijk te omschrijven, maar hou het erop dat een Ikea stapelbed in elkaar zetten kinderspel is in vergelijking met dit. Ik zal nooit meer op dezelfde manier naar een festivaltent kijken.

Maar het was het allemaal waard. Ik heb genoten, en was op de betreffende dag in juni zo ontzettend trots op wat de rest van het team en ik maar mooi hebben neergezet. Daardoor heb ik besloten er volgend jaar weer lekker mee door te gaan. Wat zeg ik? Na de zomer starten we weer!

Betrokken zijn in de organisatie van dit festival heeft mij onwijs veel geleerd. Maar heb jij wel eens nagedacht wat er voor jou binnen je huidige bijbaantje te halen valt? Je hoeft als student lang niet altijd een fancy CV builder te hebben om iets uit je baan te kunnen opsteken. In de bediening van een restaurant kun je net zo goed onwijs veel en verrassende dingen leren. Dus heb jij een hartstikke leuk baantje als krantenverkoper of misschien juist wel die hele gave baan bij KPMG? Leer ervan en zorg ervoor dat je er het meeste van maakt! Als ik de volgende keer zelf weer op een festival sta te dansen, geniet ik nog even extra nu ik weet hoeveel bloed, zweet en tranen er in de voorbereidingen heeft gezeten. En vergeet die tenten niet!

Festival organiseren

hotel mama – waar je eten klaarstaat en de was gestreken is

3 april 2014

‘Zeg, wanneer ga jij nou eens uit huis?’ Ik denk dat ik deze vraag maandelijks, nee wacht, zeg maar gerust wekelijks te horen krijg. Het liefst nog met zo’n verongelijkte blik erbij. Zo van: ‘Gina, je bent nu al 23. Wat dóe jij in godsnaam nog bij je ouders thuis?’. Als ik het Amerikaanse onderzoeksbureau US Census Bureau Data mag geloven, maakt de gemiddelde man het zelfs nog bonter. In vergelijking met vorig jaar is het aantal thuiswonende mannen met maarliefst 36 procent gestegen. Koken, wassen, strijken, opruimen, het lijkt erop dat in sommige gevallen de navelstreng nooit meer wordt doorgeknipt. Weten we ook meteen waar het woord moederskindje vandaan komt.

Waarom wordt het door sommigen dan zo moeilijk geaccepteerd dat je als student nog thuis woont? Ik hoef niet maandelijks 400 euro af te tikken voor een kamertje van 3 bij 4 meter (en dan heb ik de kosten voor een fulltime voorraad AH basic pasta nog niet eens meegeteld), ’s avonds hoef ik mijn gasfornuis niet te delen met vijf anderen die op dat moment ook net bedacht hadden dat dit het uitgelezen moment was om hun nasischotel voor te bereiden, en als ik thuis net heb staan zwoegen op de badkamer weet ik zeker dat deze de volgende dag ook nog steeds schoon is (alhoewel ik heb vernomen dat dit hele schoonmaakrooster ook maar met een korreltje AH basic zout genomen mag worden).

Wanneer ik daarentegen thuiskom van een lange dag school/werk/sporten staat mijn eten klaar (bij deze: dankjewel pap & mam!) en op wonderbaarlijke wijze liggen mijn vieze kleren binnen no-time weer gestreken in mijn kast. Daarbij komt ook nog eens dat ik het moment waarop ik vrienden moet gaan vragen €2,30 voor het avondeten over te maken zo lang mogelijk wil uitstellen.

Natuurlijk heb ik er wel eens overwogen om het ouderlijk nest te verlaten. Niet elke dag hoeven te vechten om de trein in te mogen – geloof me, de lancering van een special collection in de H&M valt hierbij in het niet – was daarbij het meest in het oog springende voordeel, maar daar stond dan weer tegenover dat ik het nog veel te leuk in ‘mijn’ eigen Haarlemse stadje heb. Ook wil ik mijn ouders natuurlijk behoeden voor het grote-lege-nest-syndroom, en zo zie je maar dat ik puur uit belang van mijn ouders thuis blijf wonen. ;-)

Dus, wanneer je de volgende keer hoort dat je willekeurige gesprekspartner nog thuis woont, veroordeel hem of haar niet direct. In tegendeel, prijs deze persoon om de briljante ingeving, en zorg ervoor dat je nog heel vaak mag komen eten als je bankrekening aan het einde van de maand minder aangeeft dan een Ikea ontbijtje.

multitasken: de student kan het allemaal!

19 november 2013

Ben ik nou de enige die altijd net even vijf dingen meer op een dag gedaan wil krijgen dan mogelijk is? Er mag dan wel vierentwintig uur in een dag zitten, maar van degene die het voor elkaar krijgt om naast zijn vakken op school te volgen ook nog eens de genuttigde chocoladepepernoten eraf kan trainen in de sportschool, er een sociaal leven op na weet te houden en dit ten slotte ook nog enigszins kan bekostigen middels een interessante bijbaan, wil ik graag meer leren!

Afgelopen maand deed ik een dappere poging. In de derde week van oktober vond het – je ongetwijfeld bekende – Amsterdam Dance Event plaats. Een week lang feesten in Amsterdam op meer dan 80 locaties. Ik heb gedurende deze week drie avonden achter de bar gewerkt en wilde eigenlijk de vierde avond nog even zelf dansen (maar opeens was iedereen moe en brak, de afhakers). Dit nachtelijke ritme is prima vol te houden, mits je daarnaast niet zoveel beters te doen hebt. En daar ging het fout! De studie riep ook nog, en dat heb ik geweten. Na veertien uur biertjes te hebben getapt, hoorde ik om tien uur ’s ochtends mijn bedje schreeuwen met dezelfde aantrekkingskracht als GTA V op de zondagmiddag naar een jongen doet. Mijn fantastische time management en ik lieten hier echter een klein steekje vallen, want er was nog een paper die afgerond diende te worden. Waar ik niets liever wilde dan direct mijn nestje induiken, heb ik als een pro aan mijn deadline gezeten. Ik was vooral te spreken over het heldere taalgebruik dat ik na een nacht doorhalen nog kon produceren, je begrijpt dat de gemiddelde neerlandicus daar nog een puntje aan kon zuigen.

Hiermee heb ik mezelf wel overtuigd van het feit dat studenten echt wel efficiënt kunnen omgaan met hun tijd. Waar de doorsnee student wordt afgeschilderd als lui, zie ik het als een waar talent als je tentamens kan combineren met nuttige activiteiten als het bijhouden van Homeland, Suits en Walking Dead. Wie heeft er bedacht dat studenten niet kunnen multitasken? Slapen kan altijd nog!