Suat had jarenlang zijn eigen fitnessonderneming. Totdat de coronacrisis uitbrak, zijn klanten wegbleven en hij zijn zaak moest sluiten. En alsof dat nog niet genoeg was, bleef hij ook nog eens zitten met een dikke schuld. Via Randstad kwam hij terecht bij FrieslandCampina. Van ondernemer tot verpakkingsoperator; het verschil kan bijna niet groter. Toch is Suat vooral dankbaar voor de kansen die hij krijgt.

hoi Suat, hoe kon het zo misgaan door de coronacrisis?

‘Het is eigenlijk heel simpel, want thuiswerken werd het nieuwe normaal tijdens de pandemie. Ik had veel bedrijven als klant, dus het personeel kwam bij ons sporten. Maar omdat zij niet meer op kantoor werkten, zagen wij ze ook niet meer. Om deze bedrijven toch als klant te houden, hoefden ze tijdens de lockdown niet te betalen voor iets dat ze toch niet konden afnemen. Alleen betalen als er wordt gesport, was het idee. Maar het liep uit op niets, want iedereen was bang voor besmetting en bleef weg. Ik heb drie maanden zonder inkomsten gezeten, terwijl mijn leasecontracten, abonnementen en de huur gewoon doorliepen. Al het geld dat ik had gereserveerd voor latere investeringen in mijn bedrijf, raakte ik kwijt. Ruim 70.000 euro.’ 

dat moet een flinke klap voor je zijn geweest.

‘Zeker. En naar coronasteun kon ik ook fluiten. Ik ben toen best wel depressief geweest. Ik heb een vrouw en kind en daar wil je gewoon voor zorgen. Het bijzondere aan dit alles is dat het vervolgens heel veel moois heeft gebracht. Ik ben islamitisch, maar tot dat faillissement was ik dat eigenlijk alleen in woord. Niet in daad. Ik ben me écht gaan verdiepen in mijn geloof en zag in dat ik mijn gezin veel meer kan bieden dan alleen een financiële toekomst. Ik tel mijn zegeningen en ben dankbaar voor wat ik wel heb. Mede door dat besef – en de aanhoudende support van mijn gezin – kon ik er met vallen en opstaan weer tegenaan.’

"Nou, vooral door zonder schaamte te solliciteren. Natuurlijk was ik die ondernemer niet meer waar ik zo trots op was, maar ik kon dat loslaten." - Suat

hoe heb je het qua werk dan weer opgepakt en hoe ben je bij FrieslandCampina uitgekomen?

‘Nou, vooral door zonder schaamte te solliciteren. Natuurlijk was ik die ondernemer niet meer waar ik zo trots op was, maar ik kon dat loslaten. Ik ging broodjes bezorgen voor een dönerzaak hier in de buurt. Omdat ik het liefst binnen een groot bedrijf wilde werken, ben ik uiteindelijk langs FrieslandCampina gegaan. Ik woon in Veghel en zij zitten letterlijk bij mij om de hoek. Ideaal. Ik solliciteerde, maar zonder resultaat. Geen relevante werkervaring. Omdat ik dit van meerdere bedrijven kreeg te horen, bedacht ik me dat ik Randstad nodig had.’

en toen kwam je met onze collega Jordy Verhagen in contact.

‘Serieus, ik ben hem zó dankbaar. Jordy is enorm betrokken. Het voelt bijna als vriendschap. Ik had mijn zinnen op FrieslandCampina gezet, nadat zij tijdens die sollicitatie zeiden dat ik bij de locaties in Den Bosch of Nuenen misschien wel kans zou maken. Het kennismakingsgesprek met Jordy was ontzettend goed en hij voelde perfect aan hoe graag ik dit wilde. Niet veel later had hij het voor mij geregeld. Als oproepkracht kreeg ik nachtdiensten op de productieafdeling in Nuenen.’

wat deed je precies voor werk? 

‘Er waren twee soorten diensten voor mij. De ene keer moest ik grote zakken met room van de band halen om deze vervolgens in dozen te stoppen. Vervolgens controleerden we meteen of deze dozen goed gevouwen waren. De andere keer stond ik op ‘expeditie’ en was ik bijvoorbeeld bezig met het schoonmaken van containers of vrachtwagens laden. Ik vond ‘expeditie’ altijd het leukst, omdat je dan lekker in beweging bent.’ 

je begon dus in Nuenen, maar inmiddels heb je je plekje bij FrieslandCampina in Veghel te pakken. Hoe is dat? En hoe ziet je werk er daar uit?

‘Ja, echt perfect! Jordy belde mij met het goede nieuws dat er een aantal mensen in Veghel met pensioen gingen en vroeg of hij mij moest aandragen. Absoluut! Inmiddels had ik de werkervaring die zij eerder van mij vroegen en kijk waar ik nu ben. Hier in Veghel werk ik als verpakkingsoperator. Ik check of onze machines de verpakkingen goed vullen, sluiten, bedrukken en juist op de pallets stapelen. En heeft één van de machines storing, dan los ik die op. Wat ook fijn is, is dat we in een 5-ploegendienst werken. Dat betekent dat ik een dag-, avond- of nachtdienst heb. Zo heb overdag vaak lekker veel tijd voor mijn gezin.’ 

hoe ziet je toekomst eruit? Wil je doorgroeien binnen FrieslandCampina?

‘Diep van binnen blijf ik een ondernemer, dus ik houd de markt altijd wel in de gaten. Toch wil ik mijn werk bij FrieslandCampina er niet voor opgeven. Het lijkt mij mooi om hier de volgende stap te zetten. Om procesoperator te worden. Een hele mooie, verantwoordelijke taak waar ik dan eerst een mbo-opleiding voor moet volgen. Er is mij gezegd dat doorgroeien kan, dus daar ga ik dan ook voor!’ 

wat zou je willen zeggen tegen iemand die overweegt om voor een bedrijf als FrieslandCampina te werken? 

‘Dat het zeker de moeite waard is. Er heerst hier een open cultuur, fouten maken mag (zolang je er van leert) en mensen zijn oprecht geïnteresseerd in hoe het met je gaat. Dat zegt denk ik alles. En dan heb ik het nog niet eens over de super leuke collega’s gehad. Daar heb ik het echt mee getroffen.’