van mijn snel verdiende centjes naar de kroeg in Groningen

snel verdienen

blog Natascha Tent

25 juni 2015

Met een aantal tijdelijke baantjes op projectbasis werk je een paar willekeurige dagen om geld te verdienen voor de hele maand. Wat je met je snel verdiende geld doet als alle vasten lasten al zijn betaald? Nog sneller uitgeven natuurlijk. In Groningen, dé studentenstad van Nederland, gaan we met zijn allen massaal op stap. (Leuk feitje: een kwart van alle inwoners bestaat uit studenten.) Ben je benieuwd hoe dat gaat en hoeveel dat kost?

volg mij een avondje

Vandaag werkte ik tot 19.00 uur bij mijn bijbaan in Zwolle. Even snel bijverdienen als foodpromotor door bezoekers noodles te laten proeven in de appie. Om 20.45 ben ik op het station in Groningen. Ik flits langs de AH To Go, flesje rood, € 6,-. Volgende Halte: Julia’s. Nergens in Nederland lachen de fastfood-dames je toe zoals in Groningen. God, wat lacht ze lief. Wat wil ik? Pasta carbonara, €8,-, lekker. Nee, geen extra topping. Is altijd overpriced. “Oh nee wacht”. Daar heb ik best geld voor eigenlijk. Of ik het nog mag aanpassen. Dat mag. God, wat lacht ze lief. Gegrilde groente, €0,50. Ja, dat was het. Zeker weten. €8,50. “Pinnen graag!”

Ik vlieg de trap op met de hete pasta in mijn mond. Het spoor over, naar huis. 20.59 als ik op bed plof met mijn mobiel. Wat een timing. Ga ik nu naar de wc met de kans dat hij net aanbelt of wacht ik tot hij er is? *Pling* Berichtje. “Jo, ik ga nu douchen ben er met een uur”. Nee. Nee, ik ken hem langer dan vandaag. Hij komt pas over twee uur. “Ik ben net thuis, kleed me even om en kom dan naar jou,” text ik hem terug. Ach nee, ik ga toch stinken in de kroeg. Ik houd dit lekker aan.

Hij doet vrijwel direct open als ik heb aangebeld. De anderen komen zo. “Ga jij je dan nu maar douchen.“ Er wordt niet aangebeld, er wordt een soort van onophoudelijk op de knop geramd. Whatever floats their boat. Als ik open doe word ik begroet met een aantal liefdevolle glimlachen van oor tot oor. Ik laat ze binnen, met rinkelende Jumbo tasjes en al (inhoud: €27,-).
Blikje open.
Fles bruist.
Gin morst.
Sigaretten branden.
Muziek bonkt.
Dobbelstenen rollen.
Speelkaarten plakken.
Het wordt tijd om in het centrum van Groningen lotgenoten op te zoeken.
We lopen, maar ik neem mijn fiets mee. Koning alcohol neuriet een liedje met mij mee. Er wordt gepind. Er wordt gegrapt. De Martinitoren begroet ons, maar we lopen zonder er ook maar eventjes naar op te kijken langs, veel te druk in gesprek. Sommige dingen vallen pas op als ze niet meer in de buurt zijn.
Piekuur, bier voor een euro!
Twee biertjes, elk in één hand.
Wat?
Oke, drie.
*Hik*
“Neehetgaatwel.”
Tequila.  €3,50. Best prima voor tequila. Hoeveel geld heb ik al uitgegeven? Een paar shotjes kunnen vast nog wel. Doen.
Echte vrienden ken je pas goed nadat je veel zout met ze hebt gegeten.
“Wat?”
“Ja, dat is van Aristoteles.”
Misschien voor een andere keer bewaren.
Ik lach.
Ik mors.
Ik dans.
Ik struikel.
Ik heb trek.
“Zeg maar honger hoor.”
Ik dans nog een beetje meer.

Ik word wakker, kijk op mijn horloge. 10.00 uur. Wat mij gisteravond in totaal heeft gekost? Even rekenen. €50,- Oei. Iets meer dan de planning was. “Gelukkig” moet ik vandaag weer werken. Ben brak, maar het is dan wel snel weer terug verdiend. Ik krijg namelijk een week later al mijn zuur verdiende centjes als ik vandaag mijn handen uit de mouwen steek. Dat is een voordeel van werken via een uitzendbureau. Chill.

Nog chiller: de eerstvolgende uurtjes hoef ik mij nog niet te haasten. Ik draai me dus nog lekker even om.