Tijdens het laatste college van een master vak dat ik volg, valt mijn oog op de pen van onze docent. Ik weet het zeker, het is de pen die ik heb laten liggen die nu tussen zijn vinger neurotisch heen en weer beweegt. Inmiddels drie weken geleden heb ik deze pen laten liggen en ik herken hem nog. Niet dat ik gehecht ben aan een goedkope pen, maar het verbaast me dat ik zo scherp heb dat het mijn pen is. Voor de rest gaat namelijk veel langs me heen. De opzet van het vak vind ik saai, ondanks dat ik me er wel op had verheugd. Ik ben tot de conclusie gekomen dat de stof nuttig kan zijn voor mijn scriptie, maar mijn aanwezigheid in de zaal zinloos. Ik heb behoefte aan meer zelfstudie in plaats van een college waarin veel studenten, net als ik, om zich heen zitten te staren.

Terwijl mijn gedachten verder afdwalen, blijf ik me verbazen over de pen. In de tussentijd vraagt de docent of ik een tekst wil toelichten. Het blijkt de enige tekst te zijn die ik niet heb voorbereid. Ik miste deze in mijn uitgeprinte stukken. Een slechte smoes zullen mijn medestudenten hebben gedacht, maar het kan me even niets schelen. Begin september heb ik voor 53 euries een reader uit laten printen, zo dik als een encyclopedie. Dat nu juist het laatste paper waarschijnlijk bij de drukker is blijven liggen, is pech voor mij. Op de cursushandleiding lees ik dat een punt wordt afgetrokken van het eindcijfer. Tja, dat zal mij dan wel gebeuren, denk ik. Laat maar! Toch voel ik me geroepen na de les hierover de docent even aan te spreken. Hij vertelt me dat ik het moet accepteren en hij heeft gelijk. Ik had het vooraf kunnen lezen. Stom, Stom, Stom. Ik zal wel weer te veel aan andere dingen hebben gedacht, zoals mijn werk.

Ik baal ervan! Niet om het verlies van het punt, maar omdat ik geloof dat het mogelijk is om een baan te combineren met studie. Wat daarin van groot belang is het plannen, focus en veel slapen. Voordat ik naar het college ging was ik nog blij dat ik in het vrije kwartier snel mijn boodschappen had gehaald. Bovendien was ik niets vergeten, omdat ik had genoteerd wat ik nodig had. Strak gepland!

Maar omdat ik weet dat ik tentamen heb, zou ik na het college in de bibliotheek gaan studeren. Maar thuis staat de was. Als ik deze inde machine stop, kan ik in de tussentijd nog even lekker studeren. Alsnog dat paper waarvan ik weet dat als ik het een dag eerder had gelezen toch nog een punt zou hebben, grrrrr. Ik ken mezelf lang genoeg om te weten dat ik me aan mezelf kan irriteren. Meestal omdat ik soms mijn focus verlies. Toch besluit ik dat deze keer niet te doen. Het halen van het vak weegt zwaarder dan het streven naar perfectie. Dan maar een punt aftrek, dan maar ff niet in de bibliotheek. Hoe ik het vak ga halen, weet ik nog niet. De boog kan niet altijd gespannen staan. Morgen wacht weer een lange werk- en studieavond. Nu eerst slapen.

maak kennis met Douwe Heeringa