“opeens heb je het...!” of toch niet?

carriere reis

artikel Randstad Student

8 februari 2016

Voor iedereen die nog niet weet wat ‘ie wil worden, maar daar wel mee bezig is. Een blog van Esther de Kruijk, manager bij Randstad Student. Als antropologe komt ze graag in aanraking met nieuwe werelden: ver weg of juist om de hoek van haar eigen huis. Als het maar een verrassend en verruimend perspectief biedt. Mede daardoor bewonderaar van Annie M.G. Schmidt.

We vinden allemaal dat we moeten weten wat we moeten worden. Zeg nou zelf, starters die aangeven dat ze het niet helemaal weten welke richting ze op willen, komen toch minder sterk over dan collega-starters die haarfijn kunnen uitleggen waar ze naartoe aan het werken zijn?

"Vertel, waar zie jij jezelf over 5 jaar?"

Ik verwachtte zelf dat ik na tweeënhalf jaar management traineeship wel zou weten welke baan precies bij me zou passen, of welke baan ik ambieerde. Maar ik vond uit dat juist elke baan (ik heb er inmiddels drie gehad) weer nieuwe inzichten brengt in wie je bent, wat je kan, wat je een prettige omgeving vindt om in te werken, wat voor type collega’s je zoekt, welke nadrukken je wil in je takenpakket. Ik kwam er tijdens mijn eerste functie achter dat ik inhoudelijk sterk was. Hierdoor begon ik te twijfelen of ik mezelf wel als algemeen manager wilde ontwikkelen of toch als stafspecialist. Gelukkig heb ik toen een rol kunnen aanpakken die relatief inhoudelijk was, maar wel met managementtaken. Vervolgens was ik er snel over uit dat management onderdeel moet zijn van mijn baan en dat juist die combinatie van inhoud en management belangrijk voor me is.

Met andere woorden: ik ervaar werk tot nu toe als een ontdekkingstocht. Soms een tikkie avontuurlijk, je weet niet he-le-maal waar het heen gaat, af en toe maak je snel vordering, zo nu en dan duurt het wat langer dan je hoopte, maar achter elke bocht ontdek je weer een nieuw uitzicht.

De metafoor van ontdekkingstocht is toch anders dan het statische wat de termen loopbaan of carrièrepad oproepen. Termen zoals deze roepen bij mij beelden op van richting, doelbewustheid en lineair begrip. Immers, het pad dat je nou eenmaal hebt gekozen leidt je vooruit en richting je doel. Het klinkt serieus en gepland en van het pad afraken, of het verkeerde pad kiezen, kan een doodzonde zijn.

En ik zal niet ontkennen dat ook ik gevoelig ben voor dit perspectief. Maar inmiddels heb ik geleerd dat deze instelling je niet per sé verder gaat brengen. Wat dan wél?

Heb je haast, neem een omweg

Waar het volgens mij om gaat is dat je in beweging blijft, op welk pad je je ook bevindt. Hiermee bedoel ik dat je actief vorm blijft geven aan je werk. Dit kan zijn door je zo nu en dan te bezinnen op waar je mee bezig bent. Je af te vragen of je aan onderdelen die voor jóu belangrijk zijn in het werk, voldoende tijd besteed. Jezelf actief uit te dagen op de ontwikkeling van aan jouw werk gerelateerde competenties. En als het echt nodig is, en je het gevoel hebt dat je vast zit, een interventie. Om daarna weer met hernieuwde energie te beginnen.

Zo overkwam het mij dat, toen ik mijn traineeprogramma had afgerond en ik me volledig ging richten op mijn huidige baan, dat ik een stukje inspiratie kwijt meende te raken. Door mezelf onder de loep te nemen en terug te kijken, kwam ik erachter dat ik het lekkerst in mijn vel zit als ik in verschillende omgevingen tegelijk actief ben. Nu probeer ik dat actiever op te zoeken binnen de kaders van de organisatie, zodat ik geïnspireerd blijf en nieuwe ideeën opdoe.

Soms een stapje opzij, twee stapjes naar voren en een half stapje terug. Want wie beweegt blijft fit. En wie zich fit voelt, voelt zich beter, sterker en is optimistischer. Die beweging traint je conditie voor je huidige baan, maar ook voor de baan die aan de verre of nabije horizon gloort. Kortom, als je snel iets wil bereiken, focus je dan niet zozeer op het doel, maar op je conditie en de beweging die je daarmee realiseert.

En daarom zou ik ook willen zeggen tegen starters: het maakt niet zozeer uit wáár je begint en of je weet wat je later wil worden. Zie de start van je carrière als het begin van een ontdekkingstocht. Een reis met een grote backpack. Het startpunt kan fraai of minder fraai zijn, maar dat ben je al snel weer vergeten als je eenmaal de bocht om bent. Het startpunt van de tocht is daarom niet het belangrijkst, maar wel de beweging die je vanaf hier realiseert. Loop je een keer verkeerd? Geen probleem als je fit genoeg bent om een extra ommetje te lopen. En tijdens je reis raakt de backpack gevuld en verzamel je gaandeweg de juiste uitrusting. Want terwijl je geniet van je tocht; “opeens heb je het…!”